Wszyscy niezdolni do pracy Żydzi mają być przewożeni do Bełżca, najdalszej stacji granicznej powiatu Zamość

Notatka z dnia 17 marca 1942 r. Fritza Reutera, referenta do spraw przesiedleń urzędu gubernatora dystryktu lubelskiego z rozmowy z późniejszym szefem sztabu Akcji Reinhardt Hermannem Höfle.

Likwidacja getta, 1942 r., autor nieznany. Źródło: zbiór Symchy Wajsa. Archiwum Fotografii Ośrodka „Brama Grodzka - Teatr NN” www.tnn.pl

Likwidacja getta, 1942 r., autor nieznany. Źródło: zbiór Symchy Wajsa. Archiwum Fotografii Ośrodka „Brama Grodzka - Teatr NN” www.tnn.pl

Notatka z dnia 17 marca 1942 r. Fritza Reutera, referenta do spraw przesiedleń urzędu gubernatora dystryktu lubelskiego z rozmowy z późniejszym szefem sztabu Akcji Reinhardt Hermannem Höfle na temat konieczności przeprowadzania selekcji przywożonych z zachodu Żydów do getta tranzytowego w Piaskach na Lubelszczyźnie:

Dnia 4 III 1942 r. otrzymałem telegram od urzędu w Krakowie; […] końcowe zdanie tego telegramu brzmi jak następuje: „Proszę okazać pomoc dowódcy SS i policji w Lublinie w jego poczynaniach”. […]

W dniu 12 III 1942 r. skierowano mnie do obersturmführera Pohla; jednakże i on nie był właściwym rzeczoznawcą w sprawie wysiedleń Żydów. Skierował mnie do hauptsturmführera Höfle. […]

Umówiłem się na rozmowę z hauptsturmführerem Höfle na poniedziałek, dnia 16 III 1942 r. o godz. 17:30. W toku tej rozmowy hauptsturmführer Höfle oświadczył co następuje:

1. Byłoby rzeczą właściwą przybywające do dystryktu lubelskiego transporty Żydów dzielić już na stacji odjazdowej na zdolnych i niezdolnych do pracy. Jeśli dokonanie tego podziału na stacji odjazdowej jest niemożliwe, należałoby ewentualnie przejść na rozdzielanie według powyższej zasady transportów w Lublinie.

2. Wszyscy niezdolni do pracy Żydzi mają być przewożeni do Bełżca, najdalszej stacji granicznej powiatu Zamość.

3. Hauptsturmführer Höfle zamierza zbudować wielki obóz, w którym zdolni do pracy Żydzi zostaną zarejestrowani według swoich zawodów i gdzie można będzie zgłaszać zapotrzebowanie na nich.

4. Piaski zostaną opróżnione z polskich Żydów i staną się punktem zbornym dla Żydów przybywających z Rzeszy. […]

Na zakończenie oświadczył on, że mógłby przyjmować dziennie 4-5 transportów po 1000 Żydów, skierowanych do stacji Bełżec. Żydzi ci, przekroczywszy granicę, nigdy już nie wrócą do Generalnej Guberni.

Reuter

Tatiana Berenstein, Artur Eisenbach, Adam Rutkowski (oprac.), „Eksterminacja Żydów na ziemiach polskich w okresie okupacji hitlerowskiej. Zbiór dokumentów”, Warszawa 1957, s. 280-282.